پیچ خودحفره‌ای یک قطعه مکانیکی است که تقاضای زیادی برای آن وجود دارد. معمولاً پیچ‌ها، میخ‌ها، پرچ‌ها و غیره برای اطمینان از ایمنی یا به طور کلی نیازی به در نظر گرفتن تأثیر دما، محیط بد یا سایر شرایط کاری خطرناک ندارند. مواد رایج عبارتند از فولاد کربنی، فولاد کم آلیاژ و فلزات غیر آهنی. اما در موارد خاص، مواد اتصال دهنده باید شرایط خوردگی شدید یا استحکام بالا را برآورده کنند، فولاد ضد زنگ و فولاد ضد زنگ با استحکام فوق العاده بالا وجود دارد. هنگام استفاده و نگهداری از سیم دم حفاری باید به شش مشکل زیر توجه شود:
۱. فرآیند شستشوی سیم مته حفاری بسیار فوری است و نیاز به دقت زیادی دارد. در طول این فرآیند، رسوباتی روی سطح سیم مته حفاری باقی می‌ماند. این مرحله پس از شستشوی پاک‌کننده سیلیکات انجام می‌شود.
۲. در طول فرآیند تمپر کردن، باید پشته (stack) با هم ادغام شود، در غیر این صورت اکسیداسیون جزئی در روغن کوئنچ رخ خواهد داد.
۳. بقایای فسفید سفید روی سطح پیچ‌های با مقاومت بالا ظاهر می‌شود، که نشان می‌دهد (نکته ۱) بازرسی در حین کار به اندازه کافی دقیق نبوده است. ۴. پدیده سیاه شدن روی سطح قطعات، کاربرد معکوس شیمیایی را ایجاد می‌کند، که نشان می‌دهد عملیات حرارتی به طور کامل انجام نشده و بقایای قلیایی روی سطح به طور کامل حذف نشده است.
۵. قطعات استاندارد در شستشو زنگ می‌زنند و آب مورد استفاده برای شستشو باید مرتباً تعویض شود.
۶. خوردگی بیش از حد نشان می‌دهد که روغن کوئنچ برای مدت طولانی استفاده شده است و باید اضافه یا تعویض شود.